زمینه و هدف: این پژوهش با هدف بررسی تأثیر این فناوری‌ها بر مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها انجام شده است.

روش‌شناسی: پژوهش حاضر از نظر ماهیت، یک مطالعه توصیفی-همبستگی و از نظر روش گردآوری داده‌ها، کمی است. همچنین، با توجه به هدف پژوهش، این مطالعه در زمره تحقیقات کاربردی قرار می‌گیرد. جامعه آماری تحقیق را کارکنان سازمان‌های دولتی صدا و سیما در شهر تهران تشکیل می‌دهند. با استفاده از فرمول کوکران، حجم نمونه 384 نفر برآورد شد. داده‌های مورد نیاز از طریق پرسشنامه استاندارد با طیف سه و پنج‌گزینه‌ای لیکرت جمع‌آوری شدند. برای اطمینان از روایی و پایایی ابزار پژوهش، از تحلیل عاملی تأییدی و آلفای کرونباخ استفاده شد. در نهایت، داده‌ها با به‌کارگیری نرم‌افزار PLS4 و با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

یافته‌ها: تحلیل‌ها نشان داد که عدم قطعیت محیطی تأثیر مثبت معناداری بر CSR دارد، و تحول دیجیتال این اثر را به صورت غیرمستقیم از طریق تقویت تمرکز CSR در زنجیره‌های تأمین میانجی‌گری می‌کند ؛ همچنین، تمرکز عملیاتی زنجیره‌های تأمین به طور مستقیم نقش مثبتی در عملکرد CSR ایفا می‌کند.

نتیجه‌گیری: این مطالعه تأیید می‌کند که تحقق مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها مستلزم یک رویکرد دوگانه است که هم به الزامات محیطی خارجی پاسخ می‌دهد و هم از طریق ادغام استراتژیک فناوری‌های دیجیتال و تمرکز عملیاتی در زنجیره تأمین، زمینه‌های اجرای عملیاتی را فراهم می‌آورد.