زمینه و هدف: خلق و به کـارگیری دانـش بـــرای رقابـت گرایی و حیات سازمان‌ها ضروری است. دانـش نمی‌تواند به سادگی دیگر منابـع، ذخیـره و یا تصاحـب شود و نمـی توانـد به سادگی آن‌ها، به طور سیستماتیک مدیریت و به کار گرفته شود. ادبیات مدیریت دانش با سازمان‌های یادگیرنده نیز پیوند خورده است؛ برنامه‌ریزی برای یادگیری دانش جدید و ارتقاء سطح بلوغِ مدیریت دانش و همچنین تکمیل چرخه مدیریت دانش ضرورت دارد. این دانش می‌تواند از داخل یا خارج سازمان نشأت بگیرد. لیکن تا زمانی که به تغییر در نوع عملکرد سازمان منجر نشوند، یادگیری سازمانی و به تبع آن بهبود را ایجاد نمی‌کند. از همین روست که یادگیری سازمانی، به مدیریت دانش نیاز دارد. هدف از پژوهش بررسی فرایند دستیابی به سازمان یادگیرنده از طریق تکمیل چرخه مدیریت دانش است.
روش‌شناسی: رویکردِ پژوهشِ پیش رو کیفی و روش تحقیق توصیفی تحلیلی است.
یافته‌ها: ضمن بیان مفهوم مدیریت دانش و سازمان یادگیرنده و مراحل سطح بلوغ مدیریت دانش، به ارتباط این دو مؤلفه و عناصر ایجاد کننده سازمان یادگیرنده پرداخته شد. تحقیق حاضر با بیان مفاهیم مدیریت دانش و سازمان یادگیرنده، به عوامل ایجاد کننده مدیریت دانش در سازمان‌های یادگیرنده می پردازد. نتایج جلسات میز تخصصی مدیریت دانش یکی از سازمان‌های عمده متشکل از خبرگان مدیریت دانش در خصوص مهارت‌های مورد نیاز در سازمان‌های یادگیرنده نیز مورد اشاره قرار گرفت.
نتیجه‌گیری: حرکت از مدیریت دانش تا سازمان دانش بنیان بدون دستیابی به سازمان یادگیرنده غیرممکن است. توجه به مؤلفه‌های سطح بلوغ مدیریت دانش و هفت مهارت مورد نیاز برای سازمان‌های یادگیرنده می‌تواند در نیل به یادگیرندگی و دانش بنیانی اثرگذار باشد.