کیفیت زندگی کاری، یعنی رضایت یک کارمند از برآورده شدن نیازهای خود از طریق منابع، فعالیت‌ها و نتایجی که با درگیری و مشارکت در  محیط کار به دست می‌آید. محققین در نظر دارند تا در  پژوهش حاضر، به بررسی رابطه تاب‌آوری با کیفیت زندگی کاری کارکنان در یکی از دانشگاه‌های نظامی کشور بپردازند.
روش پژوهش بررسی شده در این مقاله، ازنظر هدف کاربردی و ازنظر شیوه گردآوری داده­‌ها توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان در سال 95-96 بود، که 160نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت گردآوری داده‌­ها از دو پرسشنامه تاب‌آوری و کیفیت زندگی کاری استفاده‌ شد. جهت تعیین روایی پرسشنامه، از روایی محتوایی و روائی سازه استفاده گردید. یافته­‌هانشان داده است که:
1)میانگین کلیه مؤلفه‌های تاب‌آوری بالاتر از میانگین فرضی پژوهش قرار داشت.
2) میانگین مؤلفه‌های کیفیت زندگی کاری به جز مولفه فضای کلی زندگی، بالاتر از میانگین فرضی پژوهش قرار داشت.
3) بین تاب‌آوری و کیفیت زندگی کاری رابطه مثبت و معناداری وجود داشت.
با توجه به اهمیت پاداش‌های غیرمادی، مدیران دانشگاه باید از اثرهای این پاداش‌ها بر افراد آگاهی داشته باشند و به‌منظور تشویق و ترغیب کارکنان، از انگیزه‌هایی غیر از حقوق و دستمزد مانند ایجاد شرایط مناسب برای کار، احترام و قدردانی کامل در مقابل انجام دادن کار و احساس مشارکت و تعلق در اجرای امور استفاده کنند.