زمینه و هدف:

پیش‌بینی تغییرات فناوری‌های نظامی، تأثیرات مهمی بر تعیین صحنه‌ نبردهای آینده، تاکتیک‌ها، عملیات‏ها و نیز مدیریت سرمایه‌گذاری‌های تحقیق و توسعه دفاعی دارد. در دهه ۹۰ میلادی، پیش‌بینی‌هایی درباره ظهور فناوری‌های دفاعی و توسعه تسلیحات آینده، تا سال ۲۰۲۰ شده‏ است. این پیش‌بینی‌ها، سیستم‌های مختلفی را از جمله: سامانه‌های بدون سرنشین، توپ‌ها، موشک‌ها تا تسلیحات الکترونیک در برمی‌گیرند. هدف این پژوهش ارزیابی دقت فرآیندهای پیش‌بینی‌ فناوری‌های رزم زمینی در افق 20 تا ۳۰ساله است.

روش‌شناسی:

در این پژوهش، مقالات منتشر شده در بازه سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ مرتبط با پیش‌بینی‌های تسلیحات و فناوری‌های دفاعی در سال ۲۰۲۰ انتخاب و گزاره‌های پیش‌بینی استخراج و در چند گروه فناوری دسته‌بندی‌شده است. سپس ارزیابی دقت هر گروه فناوری توسط 10 خبره و براساس سه معیار: رسیدن به سطح بلوغ 8 ، عرضه سیستم برای فروش تجاری و یا کاربرد عملیاتی سیستم بصورت میانگین حسابی ارزیابی شده است.

یافته‌ها:

یافته کلیدی و مهم این پژوهش آن است دقت کلی پیش‌بینی‌ها به واسطه استفاده از چندین معیار، بسیار بالا و در حدود 76/0 است. یافته مهم دیگر آن است که برخی فناوری‌ها نظیر فناوری‌های کسب و پردازش اطلاعات و فناوری‌های با هدف تأثیرگذاری فیزیکی، دقت پیش‌بینی بسیار بالاتری نسبت به سایر فناوری‌ها دارند.

نتیجه‌گیری:

مطابق این پژوهش، آینده بلندمدت فناوری‌های دفاعی نه‌تنها غیرقابل‌پیش‌بینی نیست؛ بلکه به واسطه ماهیت آنها می‌تواند بسیار دقیق هم باشد. دقت چنین پیش‌بینی‌هایی می‌تواند سهم ارزشمندی در تصمیمات مدیریت تحقیق و توسعه و تخصیص منابع مالی داشته باشد.